آدم جماعت، وقتي در جريان تغيير چيزي قرار داشته باشه، آروم آروم باهاش كنار مياد. انگار نه انگار كه اون چيز، از اين رو به اون رو شده! همون قدر مطمئن راجع به نوع تغيير كرده ش نظر ميده و حرف ميزنه، كه در مورد اصلش. اما وقتي چيزي رو ميشناسه، يه مدت ازش دوره و بعد دوباره بهش نزديك ميشه، حتي اگه اون چيز عين روز اولش باشه، باز به نظر آدم جماعت مياد: اََََََََََََََََََََََاَاَاَاَاَ ! چه قدر عوض شده!
هشت پا بودن آدم ها چيزيه كه خيلي كم به چشم مياد! اين كه آدم ها دو پاي ثابت دارن كه از نظر فيزيك توي طول موج هاي قابل ديدن قرار ميگه، مسئله پيش پا افتاده ايه. قسمت مهمش مال اون پاهاي غير قابل ديدنه، كه نمي دونم چند تاس و فك ميكنم تعدادش واسه هر آدمي فرق مي كنه. پاهايي كه حالتي رو واسه آدم جماعت ايجاد مي كنه كه بهش مي گن پا در هوا! يه آدم مي تونه در مورد هزار تا موضوع پا در هوا باشه. مثلا تحصيل و شغل و اينا. بعيد هم نيست آدما هزار پا باشن!
فك مي كنم بعد از يه مدت طولاني پا در هوا بودن، دارم ميام روي زمين! نمونه ش اين كه امروز بعد چند ماه دوباره مجله مورد علاقه م رو خريدم!
۱. نه اين كه نباشم اصلا! كمم! گاهي البته! بالاخره بايد شلوغ ترين هفته زندگي آدم جماعت يه فرقي با بقيه هفته ها داشته باشه ديگه! آيكون چشمك!
۲. اولين شاهكار زندگي مشتركمون رو انجام داديم و دو تايي از پرواز منتهي به ماه عسل جا مونديم! آيكون روده بر از خنده!
۳. زندگي زير يه سقف، خدا رو شكر فعلا بي نمك داره مي گذره! آيكون نيشخند!
ببين خدا جماعت؛ حالا من يه حرفي زدم كه خونسردم و بي خيال تشريفات و اينا همش كشكه! تو بايد حتما امتحان مي كردي؟!
